Faethoussa’s Weblog

Ἔπη ἔρποντά τε καὶ αἰνιττόμενα, νήπιά τε καὶ ἀφηρημένα καὶ ποτε πτερόντα.

Χάριν τηλεθέασης (Από 3ο Γυμνάσιο Κερατσινίου,04-02-2005)

Posted by faethoussa στο Φεβρουαρίου 16, 2008

 Λίγες μέρες πριν, μαθητές του 3ου Γυμνασίου Κερατσινίου συνοδευόμενοι από δύο καθηγητές τους… μπα λάθος! Λίγες μέρες πριν, καθηγητές του 3ου Γυμνασίου συνοδευόμενοι από μαθητές τους…

Τους είδαμε μαθητές και καθηγητές να συμμετέχουν σε τηλεοπτικό παιχνίδι. Ειδοποιημένοι γνωστοί, συγγενείς και συνάδελφοι παρακολουθήσαμε τον αγώνα, νιώσαμε την αγωνία των συμμετεχόντων, επιθυμήσαμε να κερδίσουν, ανησυχήσαμε και ευχηθήκαμε τόσο για την εμφάνιση των γνωστών μας όσο και του γυμνασίου μας. Κυρίως όσοι επί χρόνια μοχθήσαμε να το στήσουμε και να το αναστήσουμε στα μέτρα κάποιων ιδανικών, ατομικών και ομαδικών.

Και το 3ο μας Γυμνάσιο εμφανίστηκε με ένα «πλακάτ» (=ένα χαρτόνι προχειρογραμμένο) με τη λέξη γραμμένη λάθος. Κεραστινίου έγραψαν τα παιδιά. Παιδιά είναι, λάθος έκαναν! Μήπως δεν κάνουμε λάθη οι μεγάλοι; Ας πάει στο καλό, δεν πειράζει. Αλλά και η εμφάνιση των μαθητών δεν έδειχνε συμμετοχή σε ένα διαγωνισμό γνώσεων – βραβεύοντα με σεβασμό και χρήμα!- αλλά σε ένα διαγωνισμό εμφάνισης, που δυστυχώς για το δικό μου κριτήριο δεν ήταν σχολικής – μαθητικής αισθητικής.

Το ζήτημα όμως δεν είναι η εμφάνιση των μαθητών. Το ζήτημα είναι η παρουσία τους. Που ήταν στην τηλεοπτική εκπομπή καθαρά διακοσμητική – και κακόγουστη (έγινε ο καθηγητής τους «Στέλιος, Στέλιος!»)- ενώ θα έπρεπε να είναι πρωταγωνιστική και συναγωνιστική.

Πριν αρκετά χρόνια, θέλοντας να εφαρμόσω τα παραγγελόμενα παιδαγωγικά από μια τρίμηνη επιμόρφωση του ΥΠΕΠΘ, εισηγήθηκα την ανάγκη μετονομασίας του γυμνασίου μας. Για να είμαι ακριβέστερη, εισηγήθηκα τη μετονομασία για παιδαγωγικούς καθαρά λόγους. Δίπλα στον τίτλο του σχολείου μας, τον δοσμένο από το Υπουργείο, να συμπληρώναμε το όνομα ή του Καραϊσκάκη, που είναι ο τοπικός ήρωας (κι ο ομώνυμος συνάδελφος Παναγιώτης είναι ήρωας, για άλλους λόγους βέβαια…) ή το όνομα κάποιου καλλιτέχνη, κάποιας προσωπικότητας τέλος πάντων, προς τιμήν και από τη δράση της οποίας παραδειγματιζόμενοι και προσανατολισμένοι θα εργαζόμαστε καθηγητές και μαθητές.

Τότε είχα προτείνει να δοθούν ονόματα και στις αίθουσες διδασκαλίας. Αντί να λέμε «αίθουσα Γ1» να λέμε «αίθουσα Γ. Σεφέρης» ή «αίθουσα Μ. Χατζηδάκις». ¶λλη τάξη θα έδινε ονόματα από τη Λογοτεχνία, άλλη από την Ιστορία, άλλη από τη Μουσική κτλ. Κάθε χρόνο η κάθε τάξη θα διάλεγε η ίδια το χώρο από τον οποίο θα αντλούσε το υλικό της για την ονοματοδοσία.

Αν οι προτάσεις είχαν γίνει αποδεκτές και εφαρμόζονταν και σε άλλα («μιμήσει μανθάνει») ή και σε όλα τα σχολεία της περιοχής – και γιατί όχι;-, πρωταγωνιστές στο τηλεοπτικό παιχνίδι θα μπορούσαν να είναι μαθητές από δύο ή περισσότερα σχολεία που, έχοντας μελετήσει τα πάντα για τον δημιουργό προς τιμήν του οποίου ονομάτισαν την αίθουσα διδασκαλίας τους (π.χ. για τον Α. Παπαδιαμάντη ή τον Α. Μότσαρτ), θα συναγωνίζονταν στη γνώση παίζοντας – παιδιά και παιδεία γαρ-, θα διασκέδαζαν, θα ψυχαγωγούνταν, θα κέρδιζαν αυτοεκτίμηση, θα χαίρονταν τη δημοσιότητα την καλή. Κι αν οι «δωροθέτες »είχαν τέτοιους παίκτες ας τους έδιναν και την υλική αποτίμηση της συμμετοχής τους, όχι με βιβλία, όπως συνήθως γίνεται, αλλά με προσφορά ενός ταξιδιού λ.χ. μέσα στη χώρα ή και στο εξωτερικό ακόμα. Δεν θα ήταν πολύ δελεαστικό για τους τριτολυκίτες να κερδίσουν τα έξοδα για την «πενταήμερη» εκδρομή τους;

Ψιλά γράμματα, θα μου πείτε!

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: