Faethoussa’s Weblog

Ἔπη ἔρποντά τε καὶ αἰνιττόμενα, νήπιά τε καὶ ἀφηρημένα καὶ ποτε πτερόντα.

-Ω συμφορά- (Από 3ο Γυμνάσιο Κερατσινίου, 22-02-2005)

Posted by faethoussa στο Φεβρουαρίου 16, 2008

Ποσειδωνιάται
Κ.Π.Καβάφης
«Το ποίημα Ποσειδωνιάται βασίζεται σε μια πληροφορία του Αθήναιου. (Ο Αθήναιος ήταν Έλληνας συγγραφέας του 3ου μ.Χ. αιώνα από την Αίγυπτο. Έγραψε τους Δειπνοσοφιστές, έργο που περιέχει πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή των αρχαίων Ελλήνων). Το σχετικό χωρίο του λέει: «Οι κάτοικοι της Ποσειδωνίας, στον τυρρηνικό κόλπο, ενώ είχαν ελληνική καταγωγή, αφομοιώθηκαν από τους ντόπιους κι έγιναν Τυρρηνοί ή Ρωμαίοι• άλλαξαν γλώσσα, καθώς και τις πιο πολλές συνήθειές τους. Τελούν όμως ακόμα και τώρα κάποια γιορτή ελληνική. Συγκεντρώνονται τότε, ξαναθυμούνται τα παλιά ονόματα και έθιμα, κλαίνε για το κατάντημά τους και φεύγουν με δάκρυα στα μάτια».

Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται /
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι /
με Τυρρηνούς και με Λατίνους κι άλλους ξένους./
Το μόνο που τους έμενε προγονικό /
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες, /
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους. /
Κι είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιοργής /
τα παλιά τους έθιμα να διηγούνται /
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε, /
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι. /
Και πάντα μελαγχολικά τελείων’ η γιορτή τους. /
Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες- /
Ιταλιώται* ένα καιρό κι αυτοί· /
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν, /
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά /
βγαλμένοι* – ω συμφορά!- απ’ τον ελληνισμό.
Ιταλιώται: Οι Έλληνες άποικοι της Κάτω Ιταλίας,
βγαλμένοι απ’ τον ελληνισμό: βγαλμένοι έξω από τον ελληνισμό, αφελληνισμένοι»

(ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, Β΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΟΕΔΒ) 

«Η συνείδηση ότι είμαστε Έλληνες (και όχι κάποιος άλλος λαός), προέρχεται από τα συγκεκριμένα δεδομένα που συνθέτουν τον πολιτισμό μας. Αυτά μπορεί να είναι ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος ζωής, η φιλοσοφία για την ατομική και συλλογική ζωή και τον κόσμο γενικά, η ιστορία, η γλώσσα, η θρησκεία, η τέχνη, οι μύθοι, οι παραδόσεις, η παιδεία μας, τα ήθη και έθιμα, η τεχνολογία και ό,τι άλλo μπορεί να σχετίζεται με την ύπαρξή μας στο χώρο και στο χρόνο. Με την ίδια διαδικασία συνθέτουν και οι άλλοι λαοί την ταυτότητά τους…

ΟΕΔΒ, Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή Γ’ Γυμνασίου»
(σελίδα 153, ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΕΥΧΟΣ Γ’ ΟΕΔΒ, έκδοση αναθεωρημένη)

Επειδή για το συγγραφέα που διαπαιδαγωγεί τα ελληνόπουλα – κι ανάμεσά τους και τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν το κείμενό του- η πολιτιστική , η εθνική μας ταυτότητα , η εθνική μας συνείδηση είναι ένα σύνολο από «μπορεί» (μπορεί «να είναι ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος ζωής, η φιλοσοφία για την ατομική και συλλογική ζωή και τον κόσμο γενικά, η ιστορία, η γλώσσα, η θρησκεία, η τέχνη, οι μύθοι, οι παραδόσεις, η παιδεία μας, τα ήθη και έθιμα, η τεχνολογία και ό,τι άλλο μπορεί να σχετίζεται με την ύπαρξή μας στο χώρο και στο χρόνο» )- γράφε ίσως- γι’ αυτό όλα είναι δυνατά.

Γι’ αυτό και τα «τραγούδια» που στέλλει η χώρα μας στη Γιουροβίζιον είναι στην ελληνική γλώσσα, σε μελωδίες και ρυθμούς ελληνικούς, γιατί θα μπορούσε – μπορεί– να είναι και με στίχους αλλογλώσσους και με μουσικές -λόγου χάριν!- της Λατινικής ή της Κρητικής Αμερικής.

Σούστα σε ρυθμό μπιτ!
Γι’ αυτό πληρώνουμε και «ΕΡΤμέρτ» – που το ’λεγε η συχωρεμένη η μανούλα μου που, κάθε που ήταν στα κέφια της, τραγουδούσε τα χιώτικα δημοτικά και τους αντικρινούς σμυρνέικους αμανέδες, τα τραγούδια των τότε γιουροσυμφωνιών.

Γιατί «μπορεί».

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: