Faethoussa’s Weblog

Ἔπη ἔρποντά τε καὶ αἰνιττόμενα, νήπιά τε καὶ ἀφηρημένα καὶ ποτε πτερόντα.

Πόλεμος και κινηματογράφος(Από 3ο Γυμνάσιο Κερατσινίου, 14-12-2002)

Posted by faethoussa στο Φεβρουαρίου 17, 2008

Οι κινηματογραφόφιλοι σαλταδόροι.

Όπως είναι γνωστό την περίοδο της Κατοχής το πρόβλημα του επισιτισμού ήταν το μεγαλύτερο που αντιμετώπιζαν οι αστικοί πληθυσμοί και κυρίως τα εργατικά στρώματα.
«Στην κατοχή πεθαίναν από την πείνα.* Έβγαινε το αυτοκίνητο του δήμου κι αντί να μαζεύει σκουπίδια μάζευε πεθαμένους. Πείνα όχι αστεία.
Eμείς τι κάναμε στο «Λουξ» στα Καμίνια. …
…Είχα τον πατέρα μου στο μπαρ. Σε μια πόρτα του κινηματογράφου το κάναμε μπαρ και πούλαγε και μέσα και έξω. Εκεί, είχε διάφορα τενεκεδάκια από γάλα, άδεια, καμιά δεκαριά στη σειρά κι ερχόντουσαν οι πιτσιρικάδες
-Μπάρμπα Πωλ, να μπω μέσα;
– Τι έχεις, ρε, τι έφερες;
-Έχω μια χούφτα φασόλια, αυτά μάζεψα.
-Βάλτα εδώ
Ερχόταν ο άλλος τι έχεις ρύζι, βάλτο σ’ αυτό το κουτί. Τι έχεις ζάχαρη, ρεβίθια. Και κοιτάζαμε ποιο γέμιζε για μια μαγειριά και τρώγαμε εκείνη την ημέρα. Την άλλη μέρα άλλο κουτάκι.
Κι έτσι λοιπόν τη βγάλαμε με τα πιτσιρίκια που κάνανε ντου, το λέγανε ντου. Ανεβαίνανε στα αυτοκίνητα επάνω κι ό,τι είχε το σκίζανε και βάζανε στις τσέπες. Αν είχε ξύλα ή κουραμάνες τα πετάγανε κάτω. Ωσότου να τους πάρουνε χαμπάρι, να σταματήσει το αυτοκίνητο, είχανε κάνει αυτοί τη δουλειά τους. Μόλις σταμάταγε βουρ, δρόμο!
Κι έτσι τη βγάλαμε στην Κατοχή με τα κουτάκια που μαζεύαμε.».

Βέβαια, πέρα από τους σαλταδόρους, οι υπόλοιποι πλήρωναν εισιτήριο. Αλλά το μεγάλο πρόβλημα με τα χρήματα ήταν ο πληθωρισμός.
«Κάθε βδομάδα το εισιτήριο άλλαζε, εκατό εκατομμύρια, διακόσια. Έφτασε μέχρι δύο δισεκατομμύρια το εισιτήριο! Αφού ο λούστρος για να σου βάψει τα παπούτσια ζήταγε ένα δισεκατομμύριο.
Εμείς μαζεύαμε λεφτά για τη γέννα της Λούλας, γεμώσαμε ένα σακί κι όταν ήρθε η μαμή λέει, τι να τα κάνω, δεν τα θέλω…Και τα δώσαμε και πήραμε ένα κιλό μακαρόνια. Ένα σακί στρατιωτικό γεμάτο λεφτά…».

Η Λούλα είναι σύζυγος του Λευτέρη Σκλάβου και από τη γέννα της προέκυψε ο μικρός Πωλ. Το περιστατικό συνέβη στις 30 Οκτωβρίου του ’44.* τα κείμενα με τα πλάγια γράμματα είναι αφήγηση του Λευτέρη Σκλάβου του ιδρυτή του κινηματογράφου «Ορφέας» στην οδό Βουλιαγμένης, του «Αστέρα» στα Λιπάσματα, του «Λουξ» στα Καμίνια και του «Μαϊάμι» στη Γλυφάδα.

Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Πόλεμος και Κινηματογράφος» του σκηνοθέτη- συγγραφέα Νίκου Θεοδοσίου.
Εκδόθηκε από τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Καλαμάτας(Φαρών και Ασίνης 11, Καλαμάτα, τηλ.: 2721 95611, fax:27210 95614, e-mail:info@depak.gr) με τη χορηγία του Υπουργείου Εθνικής ¶μυνας για το ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ (www.documentary.gr).

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: