Faethoussa’s Weblog

Ἔπη ἔρποντά τε καὶ αἰνιττόμενα, νήπιά τε καὶ ἀφηρημένα καὶ ποτε πτερόντα.

Γιατί, τὶς γὰρ ἄν ἠθέλησεν ἀπειθεῖν ὁρῶν τὸν βασιλέα πειθόμενον; (Από 3ο Γυμνάσιο Κερατσινίου, Δεκέμβριος 2007)

Posted by faethoussa στο Φεβρουαρίου 18, 2008

  

   Πλάνη ο άλλος Πλανήτης!  Μια παράφρων μητέρα που δεν μετατίθεται.                 

Όσο σκέφτομαι επίσης ότι έγιναν πάλι κρίσεις διευθυντών – σα να λέμε κάτι σαν πνευματικοί ηγέτες- και για άλλη μια φορά καταλαμβάνουν πολλές από αυτές τις θέσεις  κάποιοι τύποι που δεν ξέρουν από  διαπαιδαγώγηση, που δεν έχουν διοικητικές  ικανότητες, που  θα κόβουν τα πόδια σε όποιον  εκπαιδευτικό έχει φλόγα  για το λειτούργημα και αγάπη για τα παιδιά, αλλά έχουν το χρώμα, μου  ’ρχεται να ζητήσω μετάθεση για άλλον πλανήτη. Πέστε μου είμαι τόσο παράφρων;

 ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΑΤΟΥΦΑ- ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, Μια ανυπεράσπιστη μητέρα», Απόσπασμα από αναδημοσίευση  άρθρου  της εφημερίδας ‘Φλυαρία, Τοπική Μηνιαία Έκδοση  Χαλανδρίου’, Αρ. Φ. 151, Νοέμβριος 2007.  

Εργάστηκε χωρίς έπαρση, χωρίς αλαζονεία. Η μισαλλοδοξία, η καχυποψία, ο αυταρχισμός, η απαξίωση δεν βρήκαν θέση στη συμπεριφορά της.

  Ποτέ δεν προσέβαλε για λάθος ή για παράλειψη. Πάντα επινοούσε  τρόπο να διορθωθεί το   ‘κακό’ και το έκανε με μεγαλοθυμία.  Ποτέ δεν απαξίωσε τη διαφορετικότητα, αξιοποιούσε  τις  ικανότητες του καθενός μας, χωρίς υποδείξεις, χωρίς παραινέσεις, παρά μόνο αφήνοντας χώρο στην εμπιστοσύνη, στην ελευθερία, στη στήριξη, στη βοήθεια, στην προστασία μας.  

Κανένα καλοκαίρι δεν  ‘άραξε’, δεν απόλαυσε τις  διακοπές του εκπαιδευτικού. Αντίθετα όλα τα καλοκαίρια της θητείας της επέβλεπε γκρεμίσματα, χτισίματα  ή επεκτάσεις σχολικών χώρων, μετακομίσεις,  βαψίματα, μερεμέτια, μετατροπές.

  

Όπου χρειάστηκε ανέθεσε εργασίες χωρίς να στεναχωρήσει, να πιέσει ή αφ’ υψηλού να διδάξει, φροντίζοντας πάντα  να γίνεται η ανάληψη των εργασιών από τις ειδικότητες έτσι που να  μην επιβαρύνεται κανένας μας περισσότερο από κάποιον άλλον.

  

Διαχειριζόταν τα του σχολείου  με πνεύμα οικιακής οικονομίας: είχαμε τα πάντα  σε αφθονία και τα χρησιμοποιούσαμε με μέτρο. Τίποτα δεν υπήρξε – από προτζέκτορα  (και μάλιστα τότε που  μόνο αυτοί που τον πουλούσαν ήξεραν τι είναι!), Η/Υ, φωτοτυπικά μηχανήματα, βίντεο, τεχνολογικό γενικότερα υλικό ή μουσικά και άλλα εποπτικά  μέσα -που να το χρειαστήκαμε  και να μην έγινε  περιουσιακό στοιχείο του  3ου Γυμνασίου.

  Διευθύνοντας ένα Σύλλογο  Διδασκόντων   με πυρήνα του  (ανήκε και η ίδια σ’ αυτόν και ως απλή καθηγήτρια αλλά και ως διευθύντια  prima inter pares ) ανθρώπους ενθουσιώδεις, προοδευτικούς στην εκπαιδευτική και διδακτική πράξη, δεν άφησε  ούτε ένα πιλοτικό πρόγραμμα που να μην το διεκδίκησε, να μην το κέρδισε ( ‘Μνηστήρες’, Αίθουσα Πληροφορικής, Σχολική Βιβλιοθήκη ) μεταβάλλοντας έτσι ένα δημόσιο σχολείο κλάσεις ανώτερο από πολλά  ακριβοπληρωμένα ιδιωτικά. 

Διεκδικούσε δυναμικά και ακούραστα, ενημερώνοντάς μας ταχτικά όλους μαζί είτε κατά  ειδικότητα, ακόμα και προσωπικά κάνοντας το έργο κατάκτηση όλων μας και όχι προσωπικό άθλο.

  

Καμιά δυνατότητα με εκπαιδευτικό και πολιτιστικό περιεχόμενο δεν απαξίωσε, επειδή δεν την ικανοποιούσε προσωπικά  ή δεν εγνώριζε το αντικείμενο: εκπαιδευτικές εκδρομές, παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων, διδασκαλία παραδοσιακών χορών, διδασκαλία θεατρικών δρώμενων, δραματοποιήσεις  νεοελληνικών λογοτεχνικών κειμένων, μουσικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, μετακλήσεις καλλιτεχνών, επιστημόνων και  λογοτεχνών, υποδειγματικές διδασκαλίες,  παρακολούθηση κινηματογραφικών προβολών.

  

Ποτέ δεν απογοήτευσε μαθητή ή μαθήτρια. Πάντα εύρισκε τρόπο να βοηθά και να προτρέπει τους μαθητές  προς το δικαιότερο, το καλύτερο, το ποιοτικότερο. Στις συνειδήσεις των  εκπαιδευτικών που διδάξαμε και των μαθητών που φοίτησαν την τελευταία  δωδεκαετία, το 3ο  Γυμνάσιο έχει καταγραφεί ως το καθαρότερο σχολικό κτίριο και, το σπουδαιότερο, το σχολείο με μαθητές άριστης σχολικής συμπεριφοράς.

  

Κυρία Κατούφα, όλα όσα διαβάζετε περιγράφουν την μέχρι πρότινος και επί δωδεκαετία Διευθύντρια του  3ου  Γυμνασίου  Κερατσινίου.

  

Γράφω εγώ, που υπήρξα επί πολλά χρόνια συνάδελφος και υφισταμένη της, πρώτα από όλα όμως, επειδή και οι δύο το θελήσαμε,  συνεργάτις.

  Θα χρειαζόμουν πολλές λέξεις και ανάλογο χρόνο παρουσιάζοντας ένα προς ένα τα επίπεδα που με τις ενέργειες της κ. Μ. Βογιατζή – Σταμάτογλου και το συνεργατικό πνεύμα που δημιούργησε, μεταβλήθηκε  το  3ο Γυμνάσιο  Κερατσινίου σε  ένα  ενθουσιώδες δημιουργικό πνευματικό εργοτάξιο.  Δεν μπορώ όμως να μην αναφερθώ ξεχωριστά  στον τομέα   που δοκιμάστηκε με τη μέγιστη επιτυχία το ήθος και το δημοκρατικό φρόνημα της κ.  Βογιατζή.  Αναφέρομαι στην ιστοσελίδα του 3ου  Γυμνασίου  Κερατσινίου.  

Δεν αρνήθηκε ποτέ ό,τι και αν ζητήσαμε οι συνάδελφοι και οι μαθητές που εργαστήκαμε για την ιστοσελίδα. Ποτέ δεν παρενέβη για να  ελέγξει ή να λογοκρίνει κείμενο που αναρτήσαμε. Η εμπιστοσύνη που μάς  επέδειξε έγινε για μας – τον Αλέξανδρο  Τοπαλίδη, δημιουργό της  και  διαχειριστή, τον Κώστα Παλιαρούτη  και  μένα, που εργαστήκαμε με ενθουσιασμό για την ιστοσελίδα μας –  άρρητο συμβόλαιο φιλοτιμίας και φιλόδοξης  στοχοθεσίας,  να κάνουμε την ιστοσελίδα δηλαδή,  αν όχι την καλύτερη, πάντως μια από τις καλύτερες του σχολικού διαδικτύου. Και τα καταφέραμε. Αν διαβάσετε προηγούμενα άρθρα μας θα το διαπιστώσετε.

  

 Καμάρωνε με σεμνότητα  για τις επιτυχίες μας η κ.  Βογιατζή, καμάρωνε  όπως ο καλός εργάτης καμαρώνει το προϊόν του μόχθου του.  Όπως και μεις. Γι’  αυτό και  ποτέ δεν  τσιγκουνευτήκαμε  τις ώρες για την ιστοσελίδα είτε μένοντας στο σχολείο μέχρι αργά είτε δουλεύοντας από το σπίτι  και τότε, αλλά μέχρι και σήμερα.

  Και μόνο γιατί ξέρουμε δύο  τουλάχιστον διευθυντές σχολείων (Και οι δύο σε σχολεία του Κερατσινίου:  Κων. Μητροπέτρος και  Μ. Βογιατζή) που  άφησαν  έντονα  ίχνη πολιτισμού, αξίζει να μην ζητήσετε ούτε σεις ούτε κανείς άλλος μετάθεση για άλλον πλανήτη, κ.  Κατούφα!    

Μαζί σας, εδώ, θα μείνουμε  και  εμείς  που μοιάζαμε- και μοιάζουμε – με παράφρονες γιατί καταβάλλαμε μόχθο με μόνη πληρωμή την ικανοποίησή μας ότι κάναμε – ή τουλάχιστον προσπαθούσαμε – αυτό που οι  σολώνειες, σωκρατικές και πλατωνικές υποθήκες μας υπαγόρευαν:  δεν υπάρχει προσωπική προκοπή μέσα σε μια  ανεπρόκοπη κοινωνία.

  Και -μαζί σας πιστεύουμε-   ευχόμαστε οι διευθυντές που ανέλαβαν  καθήκοντα με τις πρόσφατες κρίσεις να  έχουν το ήθος και να μιμηθούν την εργατικότητα και το αληθές δημοκρατικό φρόνημα αμφοτέρων. Ας γίνει   το έργο του Κων. Μητροπέτρου και της Μ. Βογιατζή Αγωγή  Διοικητικής και Εκπαιδευτικής  Υγείας. Γιατί, τὶς γὰρ ἄν ἠθέλησεν  ἀπειθεῖν  ὁρῶν τὸν βασιλέα πειθόμενον;                                     

                                        Χαλάνδρι 25 -01-08 

                                                 Νικολαΐδου  Φωτεινή


 
        Φιλόλογος, λογοτέχνις, συγγραφέας , συνταξιούχος εκπαιδευτικός. 

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: