Faethoussa’s Weblog

Ἔπη ἔρποντά τε καὶ αἰνιττόμενα, νήπιά τε καὶ ἀφηρημένα καὶ ποτε πτερόντα.

Πανηγύρια για τα πανηγύρια.

Posted by faethoussa στο Σεπτεμβρίου 23, 2008

Εκείνο, τον άλλο καιρό. Τα πανηγύρια ήταν αλλιώτικα. Ψωνίζονταν προίκες, αναχρικά σπιτικά, η ένδυση και η υπόδηση των παιδιών, τα παγνίδια τους.
Σήμερα, που η μεγαλύτερη ηδονή μας είναι η μάσα, τα εμπορικά πανηγύρια έχουν γίνει γουρουνοπανηγύρια. Όχι. Δεν πουλιούνται γουρούνες. Δεν ανταλλάσσονται και δεν αγοράζονται γιοργαλίδικα αλογάκια και γάιδαροι υπομονετικοί. Δεν μογγανίζουν μοσχάρια, δε βελάζουν πρόβατα πεινασμένα, δε σκαρφαλώνουν στα λιόφυτα αγριοκάτσικα. Η ζωοπανήγυρη έχει μείνει στη μνήμη μας μόνο.
Σήμερα, στις άκρες των πανηγυριών, στήνουν οι τσιγγάνοι τα φθηνά χαλιά τους. διαλαλούν τα «σαμπουάνια» και τα σφουγγάρια καθαρισμού, τα φθηνά πιατικά και μιαν ολόκληρη γκάμα από σκεύη φτιαγμένα για την απάτη.
Μαύροι, κατάμαυροι έμποροι, παιδιά της ηθικής Αφρικής πωλούν ρολόγια και ηλεκτρικά σκεύη. Κινέζοι, ατελείωτο τσούρμο, «πάρε, πάρε» φωνάζουν έχοντας απλώσει μαϊμούδες απίθανων συσκευών. Γλυκαντζήδες διαλαλούν το παστέλι τους, λουκουματζήδες καίνε ζυμάρι σε λάδι που η οσμή του ξεφλουδίζει την έσω μύση, χαλβατζήδες προσφέρουν χυμούς χρωματιστούς.
Κάθε δυο μέτρα να σου και το γουρουνοπωλείο. Γουρούνα ψητή λιπαρή αλατισμένη και πιπερωμένη κόβεται με αγριεμένους μπαλντάδες και προσφέρεται διπλωμένη σε κερωμένο χαρτί. Γουρνοφαγάδες προκοίληδες κάθονται σε πλαστικές πολυθρόνες, απλώνουν σε πλαστικά τραπεζάκια, ξεσχίζουν με πλαστική επιδεξιότητα τη γουρουνοσάρκα, μπουκώνουν πελώρια μπουκούνια, σκουπίζουν τα δάχτυλα στο κάτω μέρος του καθίσματος και ξεδιψούν με πικρότατη μπίρα που τη ρίχνουν σε πλαστικά ποτήρια και της ροφούν τον αφρό θορυβώντας απαίσια.
Σήμερα τα εμπορικά πανηγύρια είναι οι μεγάλες γουρουνοχαρές. Της ρημαγμένης ασάλευτης επαρχίας. Ενός κόσμου ριγμένου που ζει θεωρώντας υπέρτατη ευτυχία του το μάσημα του γουρουνομεζέ. Την πόση της μπίρας.
Σ’εκείνα τα πλαστικά τραπέζια, λιβανισμένη από το καιόμενο χοίρειο λίπος, απολαμβάνει τα πανηγύριατου ο αλλοτριωμένος Έλληνισμός. Ακούει από μεγάφωνα θηριώδη τα πρόστυχα λόγια αναλώσιμων ασμάτων, χώνει το δάχτυλο στο ερεθισμένο κάφυρο και ξεκακαρίζεται. Η ανέμελη επαρχία. Η επαρχία ηδονοβλεψίας. Η επαρχία των μεγάλων εμπορικών πανηγυριών.
Κι εκεί, ανάμεσα στους από εδώ και από εκεί πάγκους με τα κιλοτάκια και τα άλλα βαμβακερά, περνούν και τα εξαπτέρυγα κάποιας λιτανείας, ακούονται ένρινες ψαλμωδίες, ο κόσμος σταυροκοπιέται, θεούσες μαυροντυμένες βδελύσσονται θωρώντας τους ευλαβείς γουρουνοφάγους και η μουγκανίζει σα βόδι που μένει δεμένο στο στοιχερό της υπνάπτυξης, στην αλάνα των μεγάλων εμπορικών πανηγυριών. Και τα μεγάφωνα θορυβούν: ‘Τέτοια που είναι η ζωή, τέτοια κι εγώ της κάνω…!’
Άρθρο του Χρ. Δ. Πλακονούρη με τίτλο «Τα μεγάλα εμπορικά πανηγύρια» στο φύλλο Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2008 στην εφημερία «Μεσσηνιακός λόγος».

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: