Faethoussa’s Weblog

Ἔπη ἔρποντά τε καὶ αἰνιττόμενα, νήπιά τε καὶ ἀφηρημένα καὶ ποτε πτερόντα.

Κότες ή μερμίγκια;

Posted by faethoussa στο Σεπτεμβρίου 28, 2008

Κότες ή μερμίγκια;

Βόρμακες  γέμισε το γραφείο των καθηγητών όταν ο διευθυντής του  σχολείου αναφέρθηκε απαξιωτικά σε  αφυπηρετήσασα συνάδελφό του, στην προσπάθειά του να επιβάλει  τη  νέα τάξη στο σχολείο.

Τα μερμήγκια  δεν είχαν τοποθετηθεί από  κακομαθημένες ή ερωτευμένες μαθήτριες – το ξύλο καμιά φορά προέρχεται από τον  παράδεισο και  σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει και στον παράδεισο – αντίθετα  ήταν εκεί από χρόνια πολλά. Ζούσαν και τρέφονταν από το ήθος των άλλων και, έτσι, καθώς καμιά προσπάθεια δεν έκαναν ως παιδιά  φρονίμων,  περνούσαν απαρατήρητα κι από τους ίδιους τους εαυτούς τους. Με τις πρώτες ωστόσο πιέσεις του νέου τους αφεντικού, που φαίνεται ιδιαζόντως και ειδεχθώς  βυσσοδόμο, θρασύ και δειλό    –κυρίως  όταν γλύφει  προϊσταμένους, πολιτικούς παρατρεχάμενους, καταχραστές, άρπαγες  και όλα τα είδη  που επιπλέουν  στα όχι και τόσο  καθαρά κοινωνικά  ύδατα- όταν λοιπόν  άρχιζε να σπρώχνει το αυγό πίσω-όπως το θέλω εγώ, κότες-  ήρθε στην επιφάνεια  η μυρμηγκική καταγωγή και φυσιογνωμία τους.  Το αφεντικό βέβαια θέλει κότες και αυτό, είναι βέβαιο, θα οδηγήσει σε συρράξεις.  Το αφεντη’μ   θα κραδαίνει τον βούρδουλα και  τα μερμήγκια θα αγωνίζονται να αποδείξουν ότι είναι κότες.   

Ένας κόκορας κυκλωμένος  από  το σύννεφο της αναξιότητάς του προσπαθεί. Τι να κάνει;  Ό ,τι και να κάνει μπορεί να ξεχάσει τη βία  και τη νοθεία; Ποιος μπορεί να αποχωριστεί τη σκιά του για να το καταφέρει ένας κόκορας; Και μάλιστα που βάφει την ουρά του με χρώματα   δανεικά,  καιροσκοπικά, εφήμερα και πλαστικά, σαν τις σημαίες που  χρίζουν σωτήρες;

Και τα μερμήγκια βρεγμένα σαν κότες  πού να τολμήσουν να του πουν τα εξ αμάξης που του πρέπουν! Άλλος γιατί  πρόλαβε και τρομοκρατήθηκε, άλλος γιατί ελπίζει  να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη «και τι με νοιάζει εμένα» ας λένε, αλλά ας μη δηλώνουν εκπαιδευτικοί. Δεν εκπαιδεύουν  οι κότες. Οι κότες κάθονται βρεγμένες.  Οι εκπαιδευτικοί που κάθονται σαν κότες και κυκλοφορούν  στα υπόγεια  της σκοτεινής τους παιδείας είναι εκμαυλιστές. Ο τόπος που αποθηκεύει καθένας τις αξίες του ορίζει και το περιεχόμενο της ζωής του.

 

Συμπόνια! Τι άλλο να νιώσει κανείς για όποιον νομίζει ότι με τις θέσεις, τις εξουσίες και τα  ‘μεγαλεία’ θα μικρύνει την τρύπα του κενού στο οποίο κολυμπάει; Κι όσο για τις κότες…ας κάθονται στα αυγά τους.  Όταν θα το μετανιώσουν  η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: